Ένα like στα stories έγινε η νέα ερωτική γλώσσα;

Υπήρχε μια εποχή που το φλερτ ήταν πιο απλό, ή τουλάχιστον πιο ξεκάθαρο. Κάποιος σε πλησίαζε, σου μιλούσε λίγο παραπάνω, έβρισκε δικαιολογίες να σε δει, να σε ακούσει, να σε γνωρίσει. Σήμερα, όμως, ένα ολόκληρο ερωτικό παιχνίδι μπορεί να εξελίσσεται χωρίς να ειπωθεί σχεδόν τίποτα. Ένα view. Ένα reaction. Ένα like σε story στις δύο το πρωί. Ένα τραγούδι που ανεβαίνει «τυχαία» αλλά μοιάζει πολύ συγκεκριμένο. Καλωσήρθατε στο φλερτ της Gen Z, εκεί όπου κανείς δεν λέει ακριβώς τι νιώθει, αλλά όλοι ψάχνουν σημάδια.

Τα Instagram stories έχουν γίνει κάτι πολύ περισσότερο από μικρές στιγμές της καθημερινότητας. Είναι δημόσια μηνύματα με κρυφούς παραλήπτες. Άλλο story για τους φίλους, άλλο για τον πρώην, άλλο για το άτομο που ελπίζεις να σε προσέξει. Μια φωτογραφία που δείχνει «τυχαία» πιο όμορφη απ’ το συνηθισμένο. Ένα quote που λέει περισσότερα απ’ όσα θα τολμούσες να πεις ευθέως. Ένα τραγούδι με στίχους που μοιάζουν σχεδόν με εξομολόγηση, αρκεί να ξέρει ο άλλος να διαβάζει ανάμεσα στις γραμμές.

Και κάπου εκεί αρχίζει το decoding. Γιατί έκανε like σε όλα τα stories αλλά όχι σε εκείνο; Γιατί βλέπει πρώτο το story μου; Γιατί μου έκανε reaction μόνο στο αστείο και όχι στο πιο προσωπικό; Γιατί εξαφανίστηκε δύο μέρες και ξαφνικά είδε όλα τα stories μαζεμένα; Ερωτήματα που παλιότερα θα ακούγονταν υπερβολικά, σήμερα όμως αποτελούν σχεδόν κανονικό μέρος της σύγχρονης ερωτικής επικοινωνίας.

Η αλήθεια είναι πως ένα like στα stories μπορεί να σημαίνει τα πάντα ή απολύτως τίποτα. Για κάποιους είναι απλώς μια γρήγορη κίνηση χωρίς δεύτερη σκέψη. Για άλλους, είναι ένας ασφαλής τρόπος να πουν «σε βλέπω» χωρίς να ρισκάρουν πραγματική απόρριψη. Είναι το ψηφιακό ισοδύναμο του να κοιτάξεις κάποιον λίγο παραπάνω σε ένα μπαρ χωρίς να πας να του μιλήσεις ποτέ.

Κι ίσως εκεί βρίσκεται το πιο περίεργο κομμάτι της υπόθεσης. Ποτέ άλλοτε δεν είχαμε τόσους τρόπους να δείξουμε ενδιαφέρον με τόσο μικρό ρίσκο. Δεν χρειάζεται να στείλεις μήνυμα και να εκτεθείς. Δεν χρειάζεται να πεις «μου αρέσεις». Ένα fire emoji, ένα like, ένα “χαχα” σε σωστό timing αρκούν για να κρατήσουν μια σύνδεση ζωντανή για εβδομάδες ή και μήνες. Μια διαρκής κατάσταση ανάμεσα στο ενδιαφέρον και την ασάφεια.

Όμως αυτή η νέα ερωτική γλώσσα έχει και κόστος. Γιατί όταν όλα γίνονται μέσα από υπαινιγμούς, κανείς δεν ξέρει πραγματικά πού πατάει. Δημιουργούνται μικρές εμμονές, υπερανάλυση, προσδοκίες βασισμένες σε pixels. Άνθρωποι που μιλούν ελάχιστα μπορούν να καταλαμβάνουν τεράστιο χώρο στο μυαλό σου μόνο και μόνο επειδή εμφανίζονται σταθερά στα views σου. Ένα άτομο μπορεί να σε κάνει να νιώθεις ποθητός χωρίς ποτέ να κάνει πραγματικό βήμα προς εσένα.

Και κάπως έτσι γεννιέται το μεγάλο ερώτημα της εποχής μας. Αν κάποιος σε βλέπει πάντα, κάνει like, αντιδρά, παρακολουθεί σιωπηλά αλλά δεν προσπαθεί ποτέ πραγματικά να σε πλησιάσει… είναι φλερτ ή απλώς ψηφιακή συνήθεια;

Ίσως τελικά το πρόβλημα να μην είναι ότι η ερωτική γλώσσα άλλαξε. Ίσως είναι ότι μάθαμε να μπερδεύουμε την προσοχή με την πρόθεση. Γιατί το να σε παρακολουθεί κάποιος δεν σημαίνει πάντα ότι θέλει να σε γνωρίσει. Αλλά από την άλλη, σχεδόν κάθε σύγχρονη ιστορία ξεκινά πλέον με κάτι τόσο μικρό και γελοία ασήμαντο όσο ένα απλό like σε story.